1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer
  • Никоҳ эълони ва унда кўнгилху
  • Никоҳ тўйини қилиш кимнинг зи
  • Эр-хотин орасидаги муштарак ҳ

Muslima.Uz

Сўнгги ўғирлик (танловга)

Миролим билан танишувим жуда қизиқ бўлган. Қандай танишганимизни иккаламиздан бошқа ҳеч ким билмасди. Лекин энди мен ҳамма билишини истайман. Гарчи бу орқали ўзимнинг гуноҳим  очилса-да, уялмайман. Чунки ҳозир ҳаммаси ортда қолди...

* * *

Навбатдаги мўлжалим — Миробод туманидаги «банковский дом»лардан бири эди. Бошқалардан фарқим — мен «ов»га кундузи чиқаман. Қулай томони кўп. Биринчидан, кундуз куни одатда шаҳарликларнинг ҳаммаси ишда бўлади. Айни пешин пайтлари «дом»ларнинг олдида одам тугул пашша ҳам бўлмайди. Кейин аксарият касбдошларим кечаси «ишлагани» учун кундузи одамлар хушёрлигини йўқотади. Шунинг учун ҳамкасбларимга зид равишда кундузи «ишлайман». Ҳали бирор марта ишкал қилганим йўқ. Балки, мана шу воқеани сабаб қилиб, Худо мени омон сақлаб келгандир…
Хуллас, ўша куни ҳамма ҳавас билан боқадиган «дом»га келдим. Қайси уйда ким яшаши, шарт-шароити, фойда-зарари… ҳаммасини ўрганганман. Ўзим кўзлаган уйга яқинлашдим. Эшикни очиш қийин бўлмади. Ташқарида ўрнатилган темир эшикнинг фақат битта «замог»и қулфланган экан. Ичкаридаги нақшинкор тахта эшик очиқ. Ажабланмадим. Чунки кўпчилик ишга шошаётиб эшигининг ҳамма қулфини ёпиб ўтирмайди. Бемалол ичкариладим. Кенг, ҳашаматли каридордан ўтиб, тўғридаги хонага кирдим. Кирдим-у…
Тўғриси, ўғриликка кирган одамни ҳамма нарса кутиши мумкин. Аммо бунақаси... Кўз олдимга беш йил олдин, ўлим тўшагида ётган дадам келди. Хона тўридаги каравотда ранги сап-сариқ, озғин, аммо, қорни дўмбирадай шишиб кетган ёшгина йигит ётарди. У ёнидаги хонтахтага чўзилиб, қорни ҳалақит бериб пиёлани ололмасди. Юрагим орқага тортиб кетди…
Дадам жигар церрози билан оғриб, бир ойда ўлиб қолган. Ўшанда у кишининг ҳам кўриниши шундай эди. Оилада тўнғич фарзанд бўлганим учун ҳамма юк менинг зиммамга тушган, онам шўрлик ўзини йўқотиб қўйганди. Шулар ёдимга тушиб, хаёлим қочдими ёки ўта раҳмдиллигим сабабми, йигитнинг ёнига югуриб бориб, пиёлани қўлига тутқаздим. У юзимга ажабланиб қаради. Шундан сўнг ўзим ҳам тахтадек қотдим. Нима дейман, ахир? Бирор ташкилотдан келдим, десам, эшикни ўзимнинг калитим билан очдим. Эшик очиқ экан, десам, қўлимда резина қўлқоп! Бир лаҳзада ҳамма кўчага кириб чиқдим: «йигитни ўлдириб гуноҳга ботдим,  қўлга тушиб, қамалдим, онам ўғрилигимни билиб, хушини йўқотди…»
Яхшиси, тан оламан, деб тургандим, йигит мени ҳайрон қолдирди:
— Раҳмат, ўтиринг! Роса чанқаб кетдим… — у шундай дея пиёладаги сувни оғзига олиб, ёнидаги идишга қайтариб туфлади.
— Сув ичиш мумкинмасми? — ўзим билмаган ҳолда савол бердим.
— Рўзадорман… Чанқоққа чидолмай, оғзимни чайдим. Оғзим қуриб кетяпти..
Баттар ҳайратга тушдим. Мен гумроҳ Рамазон ойи кириб келганини ҳам унутиб юборган эканман.
— Шу ҳолингда рўза тутишга бало борми? — тилимдан беихтиёр шу сўз учди.
— Шифо топарман, деган умидда тутаяпман. Уйдагилар қарши… Аммо мен оёқ тираб туриб олдим. Дори-уколларни ҳам кечқурун, ифтордан кейин оляпман. Еётганларим ҳам танани ювадиган, тозалайдиган, бақувват қиладиган ўт-ўлан-у, мева-сабзавотлар…
— Касалинг нима билмайман-у, аммо шу ҳолингда тез ҳазм бўладиган овқат ейишинг керак, — негадир уни «сен»лаб гапирардим. — Менимча, оч ётиш сенга мумкин эмас…
— Дўхтирмисиз, десам… — унинг овоз оҳангида «ўғрилигингиз маълум-у, буни қаердан биласиз», деган маъно зоҳир эди.
— Кўрмаяпсанми? — қўлларимдаги резина қўлқопга ишора қилдим. — Хирургман. Бир «операция»ни амалга оширгани келгандим…
— Ҳа-а-а, мен ҳалақит бердим, тўғрими? «Операция»нгизни давом эттираверинг, индамайман. Сизни кўрганим йўқ. Ухлаётганимда кириб-чиққансиз, — у энди жиддий гапираётганди.
— Қўйсанг-чи! Ҳаммасини расво қилдинг-ку! — дедим кулиб. Кейин пиёлага ишора қилдим. — Яхшиси, сувдан ич! Ўзингни қийнаб нима қиласан? Жонинг шундоқ ҳам азобда-ку!
— Ҳеч қаерим оғриётгани йўқ…
— Жигарингми?
— Билмайман! Менга айтишмаяпти. Уч кун бўлди, уйга жавоб бериб юборишди. Менимча, ота-онамга умид йўқ, дейишган, — унинг кўзларига ёш тўлди. — Аммо мен енгилмоқчи эмасман! Яшагим келяпти… Ўша куни келибоқ интернет титкиладим. Қизиқ маълумотлар топдим. Америкалик Пол Брегг ўзининг эллик йиллик шахсий таржибасидан келиб чиқиб,  "Мўъжизакор очлик" деб аталган китоб ёзибди. Унда ёзилишича, инсон соғ-саломат бўлай деса очлик билан ўзини даволаши мумкин экан. Яна Пайғамбаримиз ҳам "Рўза тутинглар саломат бўласизлар", деган эканлар. Ажабланарлиси, мутахассисларнинг айтишича, киши соғ-саломат юриши учун йилига 28-32 кун ихтиёрий оч қолиши лозим.
— Ука, буларни касал бўлмасдан олдин қилиш керакдир-да! — дедим ачиниб.
— Йўқ. Ибн Сино ҳам касалларни очлик йўли билан даволаган. Яна Сурия бош муфтийси Шайх Аҳмад Куфтару ҳам очлик билан даволаб донг таратган. Машҳур боксёр Муҳаммад Али ҳам шу кишининг қўлида шифо топибди. У ўзини даволатиш учун 30 миллион доллар сарфлаган, аммо бирор натижага эришмаган. Йигирма кунлик очликдан сўнг шифо топибди. Шунинг учун мен ҳам кечадан буён рўза тутяпман.
— Менинг дадамнинг ҳам қорни шундай шишиб кетганди.
— Давомини айтмай қўя қолинг. Яхшиси, менга ёрдамлашинг, ваннага киришим керак.
Уни суяб, зўрға турғаздим. Ваннага етгунча толиқиб, тик турганча менга осилиб қолди. Оғирлигидан ерга кириб кетсам керак, деб ўйладим. Назаримда, қорнида қат-қат тош йиғилгандек…
— Бу азобга чидагандан кўра, ўлиб қўя қолган яхши… — деди у ҳарс-ҳарс нафас оларкан. — Лекин одамзотнинг ўлгиси келмас экан-да! Менинг ҳам ўлгим келмаяпти. Ахир эндигина йигирмага кирдим. Ҳали бирорта қизнинг қўлини ҳам ушлаганим йўқ. Дардинг қиз бўлмай ўл, денг! Ҳазил-да.
Унга раҳмим келиб кетди. Даст кўтариб, ваннага олиб кирдим. Пешанасидаги қатра-қатра тер қоши бўйлаб кўзига туша бошлаганди. Ўша ердаги сочиқни олиб артдим.
— Раҳмат! Сувни «нормальний» қилиб очиб беринг. Кетиб қолманг. Шу ерда туринг…
— Шу ҳолингда чўмилмоқчимисан? Мен сени чўмилтиришга келганим йўқ! — ўзимча кўнглини кўтармоқчи бўлиб ҳазил қилдим.
— “Зато”, сизни менга Худо юборган. Пешин намозини ўқишни ният қилиб ўтиргандим. Бирор кимнинг ёрдамисиз ўқий олмайман. Шундай экан, қолишга мажбурсиз…
— Жа-а-а, қизиқ экансан-ку! Зўрға юрибсан-у, намоз ўқиганингга ўлайми?
— Э-э-э, ака… Менинг ўрнимда бўлганингизда, ўлимингиз нақд бўлганда қай ҳолга тушардингиз? Одамзотга умид деган бир туйғу берилганки, жонингиз бўғзингизда турса ҳам сизни тарк этмайди. Тузалиб кетарман, деб умид қиласиз. Кўп эмас, уч-тўрт йил умр кўрай,  уйланай, бола-чақа кўрай...
Гапларидан ларзага тушдим. Таҳорат олишида ёрдамлашиб, яна каравотига олиб келдим.
— Жойнамозимиз қаердалигини ҳам билмайман. Ўзи намозни ҳам шифохонада бир чол ўргатди. Савобга қолди, лекин… Шу пайтгача қунт қилмадим. Бугун негадир ўқисамми, деб ўтиргандим. Мана бу уйга киринг, шкафда чойшаблар бор. Бирортасини олиб чиқсангиз, жойнамоз қиламиз…
Мен сўзсиз унга итоат этаётгандим. Индамай у кўрсатган хонага йўналдим. У ортимдан бақирди:
— Атрофга яхшилаб қаранг, балки сиз «операция» қилишга арзигулик нарса чиқиб қолар. Мен намоз ўқиётганимда бекор ўтирмайсиз…
— Бугунги «операция»ям сен экансан, — дедим мен ҳам бўш келмай.
— Биринчи намоз ўқишим. Адашсам, кулманг яна…  — деди у чойшабни ерга тўшаётганимда. — Ҳаракатларини яхши биламан. Сиз ёнимда туринг, руку, сажда қилаётганимда ёрдамлашасиз…
Уни тирсагидан ушлаб энди турғазаётгандим, эшик очилиб, ўрта ёшли чиройли аёл кириб келди. Шошиб қолдим. Ерга қараб салом бердим. Аёл алик олгач, ўғлига юзланди:
— Доринг бу ўртадаги «аптека»ларда йўқ экан. Излаб-излаб икки бекат нарига кетиб қолибман, — аёл шундай дея қўлидаги калитга ишора қилди. — Эшик очиқ қолган эканми?
Юрагим шув этди. Яхшиям, боя қўлқопимни ечиб қўйган эканман.
— Ўртоғимнинг келишини сезган экансиз-да, ойи. Сиз кетдингиз, у келди, — у бор оғирлигини менга ташлаб, онасига қаради. — Касаллигимни эшитиб келибди.
— Вой, ўзим айланай сиздан. Илгари кўрмаган эканман-да, танимадим. Ўғлимни сийлаб келибсиз, раҳмат! Исмингиз нима, ўғлим?
Нима дейишни билмай қолдим. У ўрнимга жавоб берди:
— Исми — ўғри!
Даҳшатга тушдим. Юрагим дукиллаб ура бошлади.
“Аблаҳ! Касал бўлса ҳам пишиқ экан. Ярамас! Ана, энди қўлга тушдим. Игна олмай туриб, қамаламан! Калласининг ишлаганини қаранг! Менинг раҳмимни келтириб, онаси келгунча ушлаб турди-я, айёр! Боя ўзи оладиганимни олиб, кетишим керак эди…”
Шу ўйда уни итара солиб қочмоқчи бўлдим. Аммо…
— Ҳазиллашдим, ойи… Лақаби — Ўғри! Исмингизни айтинг, ойим сиз билан танишмоқчи, — мени туртди.

* * *

Ўша куни уларникида кечгача қолиб кетдим. Миролим оилада катта фарзанд экан. Тижорат билан шуғулланиб, касалини ўтказиб юборибди. Отасининг ёрдами билан бешта дўконни юрғизаётган экан.
— Вақтингиз бўлса эртага ҳам келинг. Ойимнинг зарур иши бор. Иккаламиз ўтирибмиз-да! — деди у кетаётганимда.
Қайтиб қадамимни ҳам босмоқчи эмасдим. Лекин унинг илтижоли нигоҳи кўз олдимдан кетмади. Онаси менга ишониб кетган бўлса, қийналиб ётгандир? Шуни ўйлаб, яна уйига бордим. Тўғрироғи, Рамазон ойи ўтгунча бориб турдим. Чунки мени бу ерга ҳайрат ва қизиқиш бошлаб келарди. У кўз ўнгимда соғайиб борарди. Рост! Рўза охирида унинг қорнидаги шиш анча қайтди. Ўзи туриб-ўтирадиган бўлди… Хурсандчилигидан ўзини қўярга жой тополмасди.
— Қара-я, қизларнинг қўлини ушлайдиган бўлдинг, — дедим ҳазиллашиб.
— Худога шукр! — деди у қувончини яширолмай. — Нега «операция» билан шуғулланишингизни, қандай қилиб бу йўлга кириб қолганингизни суриштирмайман. Буни иккаламиз ҳам унутамиз. Ётиб қолишимдан олдин битта дўконимизни «ремонт» қилишга топширгандим. Ўшани сизга бераман. Бирга ишлаймиз. Нима дедингиз?
Мен жон-жон деб рози бўлдим…

Наргиза УСАНБОЕВА

Рамазондаги Исломий хонадон (танловга)

Барча мақтовлар Аллоҳ таъолога бўлсин, Росулуллоҳга ва оила азоларига соловоту саломлар бўлсин. Аллоҳ субҳанаҳу ва таъоло шундай деб марҳамат қилади: “ Бас, бу биноларини Аллоҳдан қўрқиш ва Унинг ризолиги асосига қурган киши яхшироқми ёки биноларига емирилаётган жар ёқасини асос қилиб олиб, шу сабабли ўзи ҳам жаҳаннам ўтига қулаган кимсами?! Аллоҳ бундай золим қавмни ҳидоят қилмас.” (Тавба - 109)
Исломий уй бу тақвога асосланган уйдир, унинг устунлари тақводир, илдизлари солиҳ амаллар ва боғчалари Аллоҳ таъолонинг буйруқларига бўйинсунишликдир. Аллоҳ таъоло шундай дейди: “Эй мўминлар, сизлар ўзларингизни ва ахли-оилаларингизни ўтини одамлар ва тошлар бўлган дўзахдан сақлангизки, у (дўзах) устида қаттиқдил ва қаттиққўл, Аллоҳ ўзларига буюрган нарсага итоатсизлик қилмайдиган, фақат ўзларига буюрилган нарсани қиладиган фаришталар турур.” (Таҳрийм - 6)
Уй омонатдир, масъулиятдир, раийятдир. Омонатли масъулиятга ҳушёр,  масъул бошқарувчилар борми? Набий соллаллоҳу алайҳи васалламдан ривоят қилинади: “Ҳар бирингиз бошқарувчисизлар ва ўз қўл остингиздагиларга масъулсизлар” (муттафақун алайхи),  хонадон аҳлини бошқариш рамазонда ва бошқа ойларда ҳам уларни намозга буюришлик билан бўлади, Аллоҳ таъоло айтади: “ У ўз ахли-умматини намоз ва рўзага буюрар эди. У Парвардигори наздида рози бўлинган киши эди.” (Марям - 55)
Мусулмоннинг хонадони энг мухтож бўлган нарса шуки, хонадоннинг тарбияси билан шуғулланадиган тўғри йўлга бошловчи ота ва мўмина онадир. Аллоҳ таъоло айтади: “ Албатта, Аллоҳ сизларни омонатларини ўз эгаларига топширишга ва одамлар орасида ҳукм қилганингизда адолат билан ҳукм қилишга буюради.” (Нисо - 58)
Хонадонни ислоҳ қилиш, уни тарбия қилиш омонатнинг энг буюкларидандир.
Исломий хонадон аҳли, рамазонда зикр, Қуръон тиловати, хушуъ ва тақво билан яшайди.
Исломий хонадон аҳли, ейиш ичишда, кириш чиқишда, уйғонишу ухлашда Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламнинг суннатига эргашади ва бошқаларни ҳам шундай қилишга чақиради.
Исломий хонадон аҳли, ҳижобни ҳурмат қилади, Аллоҳ учун уни қабул қилади ва ҳижобни аёл учун шараф ва иззат деб, Аллоҳнинг ҳузурида эса ажр мукофот деб эътибор қилади.
Кўп хонадонлар мусиқа, қўшиқлар, турли сериаллар, ва телевизордаги  фойдасиз бекорчи, тарбиясиз нарсалар билан балоланган, хонадон аҳлининг қалби бузилган, у хонадоннинг келажаги бекорга кетади ва озуқаси бекор бўлади, вақтлари исроф бўлади, аҳр ўйлаб кўрсалар бўлмайдими уларнинг бу ишларидан самара бўлмайди.  Бази уйларга мусиқа, қўшиқ, бекорчи нарсалар кириб у уйдан зикр, сакийнат, одоб, камтарлик ва виқор чиқиб кетган. Аллоҳ таъоло айтади: “Одамлар орасида шундай кимсалар ҳам борки, улар билимсизлик билан (ўзгаларни) Аллоҳнинг йўлидан оздириш учун ва у (йўлни) масхара қилиш учун беҳуда сўз(лар)ни сотиб олур. Ана ўшалар учун хор қилгувчи азоб бордир.” (Луқмон-6)
Оятдаги “беҳуда сўз(лар)дан” мурод уламолар наздида бу мусиқа, қўшиқлардир. Аслида ахмоқона бекорчи, маъносиз, бундай паст нарсалар қанча ақилларга зулм қилди.
    Исломий хонадон аҳли, Аллоҳнинг зикри билан уйғониб, бемани,бекорчи сафсаталардан узоқлашиб Аллоҳни зикрида ухлайди. Аллоҳ таъоло айтганидай: “ Улар беҳуда – фойдасиз (сўз ва амаллардан) юз ўгиргувчи кишилардир.” (Муъминун - 3)

Исломий хонадон аҳли, Аллоҳдан ҳаё қилади, пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламдан ривоят қилинади: Эй одамлар, Аллоҳдан ҳақиқий ҳаё қилинглар, Аллоҳдан ҳақиқий ҳаё қилиш, бошни ва у ўз ичига олган нарсаларни, қоринни ва у ўз ичига олган нарсаларни сақламоғингдир. Ўлимни ва чиришни эсламоғингдир. Ким охиратни хоҳласа дунё зийнатини тарк қилур. Ким ўшаларни қилса Аллоҳдан ҳақиқий ҳаё қилган бўлур.
Қаниди исломий уйларга шариат илми кириб, мағфират боғига, маърифат бўстонига айланса эди. Албатта хонадон муҳим масалаларга мухтож бўлади, бу каби масалаларни энг катталаридан бири беш вақт намозга маҳкам бўлиш, уни  рукуъси, сажда ва руҳонияти билан  ўз вақтида сақлашдир. Кеча ва кундузлари Қуръон тиловат қилишга, тонг чоғларию оқшомлари Аллоҳ таъолони зикр қилишга, ва ҳар дақиқа Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг суннатларини тирилтиришга ҳам мухтож бўлади. Шунингдек ҳар бир бекорчи ўйин кулгилардан ва  фойдасиз, бекорчи ва ёлғон гап сўзлардан ҳам четланишга мухтож бўлади.
Аллоҳ таъоло айтади: “ Албатта: «Парвардигоримиз Аллоҳдир», деб, сўнгра (ёлғиз Аллоҳга тоат-ибодат қилишда) тўғри — устивор бўлган зотларнинг олдиларига (ўлим пайтида) фаришталар тушиб, (дерлар): «Қўрқманглар ва ғамгин бўлманглар. Сизларга ваъда қилинган жаннат хушхабари билан шодланинглар!” (Фуссилат - 30)                                                                                   
“ Аллоҳ иймон келтирган кишиларни ҳаёти дунёда ҳам, охиратда ҳам устивор Сўз (иймон калимаси) билан собитқадам қилур. Золимларни эса Аллоҳ (ҳақ) йўлдан оздирур. Аллоҳ Ўзи хоҳлаган ишни қилур.” (Иброҳийм - 27)
Рамазон мусулмонни хонадонини хотиржамликка, баракага тўлдиради, хонадон аҳлини кечки намозларни ўқишликка уйғотади, кундузлари рўза тутишликка чақиради, Аллоҳни зикр қилишликка ундайди. Аллоҳ таъоло айтганидек : “ Албатта Аллоҳнинг Китобини тиловат қиладиган, намозни тўкис адо этадиган ва Биз уларга ризқ қилиб берган нарсалардан махфий ва ошкора инфоқ-эҳсон қиладиган зотлар ҳаргиз касод бўлмайдиган олди-сотдидан (яъни улардан яхши амал ва инфоқ-эҳсон Аллоҳдан ажру-мукофот бўлишидан) умидвордирлар, зеро (Аллоҳ) уларнинг ажрларини комил қилиб берур ва Ўз фазлу-карамидан уларга яна зиёда (мукофотлар) ҳам берур. Албатта У мағфиратли ва ўта шукр қилгувчидир (яъни озгина яхши амал учун кўп мукофот ато қилгувчидир).” (Фотир – 29-30)

Эй Раҳмлиларнинг Раҳмлиси хонадонларимизни ҳидоят, иймон, ҳикмат, барокат ва сакийнат билан тўлдиришингни сўраймиз сендан.
Бизларни тўғри йўлингдан адаштирма!!!

Бобур Раҳимов

Хуш келдинг Рамазон! (танловга)

РАМАЗОН! Бор йўғи етти харф, айтилиши осон, муддати нақадар оз, лекин тухфалари, неъматлари ва хасанотлари беқиёс бўлган мўжизавий ой...
РАМАЗОН! Сенинг таърифингни Роббимиз Аллоҳ азза ва жалла баён қилди: "Рамазон ойики, унда одамларга ҳидоят ҳамда ҳидояту фурқондан иборат очиқ баёнотлар бўлиб Қуръон туширилгандир" (Бақара,185).

Рамазон жудолиги (танловга)

Рамазон ойи ҳам кириб келди. Бу йилги Рамазон ойи ёзнинг иссиқ кунларига тўғри келганлиги учун, баъзи мусулмонлар “рўзани тутиш қўлимдан келармикан?”, “жазирама иссиқда қандай қилиб уддалайман?” деган саволларни ўзларига бериб хавотирланмоқдалар. Ўтган йилги Рамазон ойи ҳам ёзнинг иссиқ кунларига тўғри келганлиги сир эмас. Аллоҳ таолога ҳамд бўлсинки, кўп мусулмонларимиз ёзнинг иссиқ, жазирама кунларини савоб умидида, сабр билан рўза тутдилар.

"Оиламда Рамазон" танлови

Дунёдаги жамийки мусулмонлар Рамазон ойи келмасидан бурун унга қизғин тайёргарликни бошлаб юборадилар; хусусан, аёлларимиз таом ва озиқ-овқат маҳсулотларини жамлай бошласалар, эркакларимиз бундай нодир байрамни кутиб олиш учун янги кийим-бош ва совға-саломлар ҳарид қиладилар.

Ҳозир сайтимизда 15 та меҳмон бор, сайт аъзолари эса йўқ